چه دلیلی واسه گوشه گیری در کودکان هست؟ به چه دلیل بعضی کودکان احساسات خود رو بیان نمی کنن؟ درمقاله امروز می خوایم موضوع گوشه گیری در کودکان رو بررسی کنیم و راهکارهایی واسه مقابله با اون ارائه دهیم.

 

بعضی کودکان از احساسات خود حرفی نمی زنن و بعضی وقتا، حالتی دفاعی و بداخلاق دارن. کم حرفی و گوشه گیری در کودکان بیان کننده ی چیه؟

سکوت کودک در بیشتر موارد، رفتار ذاتیِ محافظه کارانه ایه که پس ی پیش بینی احساسات دردناک ایجاد می شه. زمانی که کودکان احساس خشم یا شرمساری می کنن، یا حتی در زمانی که از انتقاد ترس دارن، ترجیح میدن که ساکت بمونن؛ این کودکان فکر می کنن که حرف زدن، تغییری در احساس شون ایجاد نمی کنه و یا حتی موجب بدتر شدنش می شه.

کودک تصور می کنه که اگه اونو به حال خود بذارین، احساسات بدش ازبین خواهند رفت.

حتی در زمانی که هیچ مشکلی ایجاد نشده، تنها یک سوال ما باعث می شه که کودک، برداشت دیگری از اون داشته باشه. کودک درواقع پیامدها و اثرات سؤال رو پیش بینی می کنه. اون مشکوک می شه که خیلی از سوالامون، درحقیقت پرسشی معمولی نیس. (مثلا، اگه از اون بپرسید که امروز مدرسه چه جوری بود؟ اون با خودش فکر میکنه که به چه دلیل این رو ازم پرسید؟)

دلایل گوشه گیری در کودکان و رو ه هایی واسه مقابله با اون  آموزشی

راهکارهایی واسه مقابله با گوشه گیری در کودکان

واسه رفع گوشه گیری در کودکان چه میشه کرد؟ درادامه با روشایی آشنا میشید که به والدین کمک می کنه چه جوری با کودکان خود رابطه برقرار کنن.

۱. نسبت به علایق فرزندان خود اشتیاق نشون بدین؛ حتی اگه موافق نباشید

این یکی از مطمئن ترین روش ها واسه مقابله با گوشه گیری در کودکان و ایجاد رابطه با اونا در همه سنینه.

۲. به کودک بگید که از ناامیدیا، نارضایتیا و سرخوردگی اون آگاهی دارین

زمانی که با کودک خجالتی و گوشه گیر خود رابطه برقرار می کنین، از اون بپرسید که چه چیزایی در زندگی اون مساوی نیس. این روش در بیشتر مواقع می تونه آغازکننده ی گفت وگوی شما باشه. به کودک خود بگید که احساس خشم و سرخوردگی اونو می شناسین و میدونید که در شرایط مختلف، چه احساسی داشته.

با استفاده از این روش، به کودک خود کمک می کنین که درباره احساسات خود حرف بزنه. علاوه براین، اون یاد می گیره که ناامید شدن از خود یا بقیه، بخشی از زندگیه و احساس خشم و بی انصافی واسه همیشه موندگار نیس.

۳. از تجربه های شخصی خود بگید

چیزایی که در زندگی تجربه کردین واسه کودک تون بازگو کنین؛ به ویژه شرایطی که احساس غم، اضطراب و ناامیدی رو تجربه می کردین. اونا باید بدونن که شمام با اینجور احساساتی آشنا هستین.

۴. اگه با مشکل یا مسئله ای دائمی در خونواده خود روبه رو هستین، کودک رو هم در روند حل مشکلات موثر کنین

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   دلایل حمله قلبی و راه های پیشگیری از اون 

دلایل گوشه گیری در کودکان و رو ه هایی واسه مقابله با اون  آموزشی

از اون بخواهید که ایده های خود رو بگه. مثلا بخواهید که درباره روند آماده شدن واسه مدرسه، نظر خود رو بگه و از اون بخواهید که راه حل بهتری ارائه کنه. اگه کودکان بدونن که به نظر اونا اهمیت میدید و واسه احساسات شون ارزش قائل میشید، با اشتیاق در روند حل مشکلات شرکت می کنن. شک نکنین که در خیلی از مواقع، از راهکارهای اونا متعجب میشید.

۵. به اشتباهات خود اعتراف کنین

اگه به اشتباهات خود اعتراف کنین، کودک شمام یاد می گیره که مسئولیت اشتباه خود رو برعهده بگیره. مثلا اعتراف کنین که در گفت وگوی قبلی، خیلی عصبانی شدید که شاید حق این کار رو نداشتید.

۶. با فکر و مساوی انتقاد کنین

زمانی که با کودک خود گفت وگو می کنین، بهش بگید که در چه مواردی درست می گه و پس از اون، موارد اشتباه رو بازگو کنین.

دلایل گوشه گیری در کودکان و رو ه هایی واسه مقابله با اون  آموزشی

۷. هر شب قبل از زمان خواب کودک، ده دقیقه زمان صرف کنین و درباره نگرانیا و مسائل روز گذشته حرف بزنین

اگه حرفی واسه گفتن نداره، پس شما یکی از اتفاقای روز رو واسه اون تعریف کنین. از اون بپرسید که کدوم برنامه فردا باعث نگرانی یا اشتیاق اون می شه.

کودکان خیلی منتظر اینجور لحظه هایی هستن. در بیشتر موارد، اگه زمانی رو به حرف زدن با کودک خود اختصاص بدین، به سرعت تغییر زیادی رو در روحیه و انگیزه کودک مشاهده می کنین.

۸. به اونا زمان بدین

زمانی که درباره مسائل و مشکلات مختلف گفت وگو می کنین، باید بهش هم فرصت حرف زدن بدین. سعی کنین که در این لحظه، به جواب دادن اون اصرار نکنین. این روش برخورد به ویژه واسه کودکان پسر اهمیت بیشتری داره؛ چراکه ازبین رفتن احساس دفاعی تهاجمی اونا، به زمان بیشتری نیاز داره. می تونین به کودک خود بگید: «می دونم که چه احساسی داری. فردا بیشتر با هم صحبت می کنیم تا شاید ایده ی جدیدی به ذهن مون برسه.»

۹. مراقبت اظهارنظر خود درباره بقیه باشین

اگه همیشه از بقیه انتقاد می کنین یا اصطلاحا اونا رو قضاوت می کنین، کودک شما مضطرب می شه که نکنه اونم مورد انتقاد و قضاوت شما قرار داره.

گوشه گیری در کودکان و تمایل نداشتن اونا به حرف زدن، نگرانی بزرگ خیلی از والدینه. اما اگه صبور باشین و اشتباهات اونا رو تحمل کنین، اگه احساسات اونا رو درک کنین و بشناسین، اگه از تجربه ناامیدی و فرسودگی خود حرف بزنین و مهم تر از همه، اگه با اشتیاق به علایق اونا بدین و واسه نگرانیای اونا ارزش قائل شید، گوشه گیری کودکان شما ازبین میره و از احساسات خود با شما حرف می زنه.



 


دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید